يکشنبه 6 خرداد 1397 -
جستجو :
 منوی اصل مرکز
 
  گفتار درمانی

گفتار درمانی

آسیب شناسی گفتار و زبان نقش بسیار مهمی در ارزیابی، تشخیص، درمان و تقویت رشد مهارت ارتباط اجتماعی و افزایش کیفیت زندگی کودکان، نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به اختلالات طیف اتیسم دارد. با بررسی معیارهای تشخیص افتراقی متوجه می شویم که همه این بیماران در حوزه ارتباط اجتماعی دچار مشکل می باشند. بیشتر بیماران این طیف در شکل و محتوای زبانی و یا سیستمهای ارتباطی جایگزین و افزوده دچار مشکل هستند و نیازمند اکتساب کاربرد مناسب اجتماعی زبان هستند. بنابراین کاربرد زبان و ارتباط یک نشانه عمده در این مبتلایان است و اساسا یک اختلال در ارتباط اجتماعی است. و باعث طیف وسیعی از اختلالات می گردد که شامل توجه اشتراکی٬ تقسیم لذت، تعاملات اجتماعی متقابل کلامی و غیر کلامی، رضایت متقابل اجتماعی و تعامل با همسالان، درک اهداف و نیات دیگران و تنظیم عواطف است. به دلیل ماهیت مشکل این بیماران اعضای خانواده همسالان و به طور کلی شرکای ارتباطی آنها با موانعی در ارتباط و تعامل با آنان تجربه می نمایند. باتوجه به موارد فوق بنابراین نقش آسیب شناس گفتارو زبان در حمایت از فرد، محیط و شرکای ارتباطی بسیار محوری است تا حداکثر فرصت را برای تعامل به منظور غلبه بر مشکلات فرد فراهم نماید. 

بیماران مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم به دلیل نافذ بودن مشکلات ارتباط اجتماعی شان صرفنظر از سن، تواناییهای شناختی و عملکردشان در آزمونهای رسمی زبانی باید از خدمات آسیب شناسی گفتار و زبان استفاده نمایند. نقش گفتار درمانگران را درمورد این بیماران نمی توان نادیده گرفت و به شکل خلاصه می توان به موارد زیر اشاره نمود هر چند که نقش گفتاردرمان فقط به موارد ذکر شده محدود نمی گردد.                                              
در مرکز جامع اوتیسم دانشگاه علوم پزشکی تبریز٬ همکاران گفتار درمانگر در فرایند ارزیابی تیمی مشارکت فعالی دارند. بخشی از این فعالیت ها شامل موارد زیر هستند:

غربالگری: ارجاع موارد مشکوک برای ارزیابی دقیق تر مطابق با پروتکل تشخیصی
کمک در فرایند تشخیص افتراقی در جریان ویزیت های تیمی
ارزیابی جامع نقاط قوت و ضعف کودک ٬ خانواده و شبکه اجتماعی
مشارکت در طراحی برنامه درمانی کوتاه مدت و اجرای بخش های مرتبط با گفتار درمانی
انجام برنامه های درمانی مطابق با وظایف محوله.

برای به دست آوردن یک دید وسیع از ارتباط آسیب شناس گفتار و زبان باید موارد زیر را ارزیابی و تقویت نماید:

آغاز گری ارتباط خود انگیخته در فعالیت ها و موقعیت های اجتماعی
درک ارتباط کلامی و غیر کلامی در موقعیت های اجتماعی٬ خانوادگی و آکادمیک
کمک به بهبود ارتباط در طیفی از عملکردهای اجتماعی که شامل رشد اجتماعی و ارتقا دهندۀ شبکه های اجتماعی و دوستان است.
کمک به بهبود روش های ارتباطی کلامی و غیر کلامی شامل ژست های طبیعی٬ گفتار٬ اشاره٬ تصویر٬ کلمات نوشته شده٬ گزینه های عملکردی در رفتارهای چالش برانگیز و دیگر سیستم های ارتباطی جایگزین و افزوده
کمک به کودک برای دستیابی به آموزشه های سوادآموزی و آکادمیک و فعالیت های تحصیلی٬ فوق برنامه و شغلی

بدیهی است که اجرای برنامه ها مطابق نتایج ارزیابی جامع از نفاط قوت و ضعف هر کودک انجام می شود و متناسب با سیر پیشرفت کودک٬ به طور متناوب مورد بازنگری قرار می گیرند.

همکاری در انجام برنامه های آموزش مهارت های اجتماعی
مشارکت در طراحی پیشنهادات برای برنامه درمانی میان مدت
ارتباط فعال با درمانگران خارج از مرکز برای تبادل نظر دربارۀ فرایند اجرای درمان های خارج از مرکز
مشارکت در ارزیابی های دوره ای تیمی و ارائه ی بازخورد به سایر همکاران در مورد سیر درمان و مشکلات موجود
برقراری ارتباط با مراجع حمایتی در جهت کسب حمایت های اجتماعی لازم برای کودکان
مشارکت در برنامه های آموزشی برای والدین
شرکت در برنامه های آموزشی مختلف به منظور به روز سازی دانش و مهارت خود
مشارکت در اجرای برنامه های آموزشی برای گروه های هدف (از جمله پرسنل مرکز)
کمک در طراحی و اجرای برنامه های تحقیقاتی مرکز
 
 
نوشته شده در   چهارشنبه بیست و دوم آذر 1396  ساعت  08:02   توسط   مهدی ابراهیم پور
ویرایش شده در *** ساعت --
نظرات شما
نام :  
نام خانوادگی :  
ایمیل فرستنده :
refresh captcha
 
نظر خود را درباره این مطلب بیان بفرمائید